Odsetki należą się z mocy ustawy, bez wezwania i bez zapisu w umowie, za okres od dnia wymagalności do dnia zapłaty (art. 7 ust. 1). Stawka to stopa referencyjna NBP powiększona o 10 punktów procentowych, a gdy dłużnikiem jest publiczny podmiot leczniczy — o 8 punktów (art. 4 pkt 3).
Kluczowe jest to, że stawka nie zmienia się razem z decyzjami RPP. Ustawa każe wziąć stopę obowiązującą 1 stycznia dla odsetek za pierwsze półrocze i tę z 1 lipca dla drugiego (art. 11b). Obniżka w środku półrocza nie rusza stawki aż do jego końca. Dlatego dług ciągnący się przez kilka półroczy liczymy odcinkami — każdy po swojej stawce, a nie w całości po stawce z dnia wymagalności.
Rekompensata za koszty odzyskiwania należności przysługuje osobno i również bez wezwania (art. 10). Jest to równowartość 40, 70 albo 100 euro zależnie od wartości świadczenia, przeliczona po średnim kursie euro z ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc wymagalności — kurs pobieramy z API NBP.
